Soms heb je het. Je wandelt ergens en een geur sleurt je in een herinnering. Je bent ineens 30 jaar terug en ziet de beelden van toen even als de beelden van nu.
Bij het terug komen in het heden is de herinnering nog zo levendig dat je je vergist in een naam of iets anders.
En dan de harde werkelijkheid. Het verleden is voorbij. Het heden is nu en je richt je op de toekomst.
Met een weemoedig gevoel was ik even terug. Even terug op de bank bij mijn moeder die breidt. Mijn zus bakte een cake in de keuken. En mijn broer speelt een spel met een vriend. Ik kon zelfs de geur van mijn moeder ruiken. Zo vertrouwd.
Maar het heden is anders. Ik ben de moeder die breidt. Mijn dochter bakt met een vriendin. En mijn zoon doet een spel met een vriend.
Was je er maar bij mam, zodat je dit kon zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten