Oepss

Een koud Pasen. Dus ik ben heerlijk binnen. Beetje luieren, beetje haken. En dan gebeurd het meest vervelende wat een handwerkster kan overkomen. Mijn wol is op. Tja, dit mutsje had wol besteld waar ik helemaal gelukkig mee was. Maar ik zou er iets anders mee gaan doen. Iets waarvoor ik 3 bollen nodig had. En nu was ik toch begonnen aan een omslagdoek. En daar had ik echt meer voor nodig dan die 3 bolletjes. Dus ga ik maar bij bestellen.

En wat doe je dan. Beginnen aan het volgende werkstuk natuurlijk. De volgende omslagdoek is gestart. Maar eigenlijk moet ik nog een kussen maken voor zoonlief. Op zich is dat niet helemaal erg want ik weet dat ik niet genoeg wol heb voor de omslagdoek. Dus zodra mijn wol weer op is, ga ik vast verder met het kussen. Zo komt het allemaal wel goed.

Volgens mij heeft iedere handwerkster dat wel. Meerdere projecten naast elkaar die in afwachting zijn verdere afwerking. Ik denk als ik ga kijken op zolder dat ik daar nog veel meer tegen ga komen. Niet alleen haakwerkjes maar vast ook nog wel een borduurwerk of een verdwaald breiwerk.

Ik ben wel eens met iets bezig en dan zie ik iets anders dat op dat moment mijn voorrang krijgt. En dan komt het wel eens voor dat het eerste voor langere tijd vergeten wordt. Maar ja, het eet geen brood, het gaat niet over de datum, het blijft gewoon goed. Dus kan altijd nog afgemaakt worden. Dat klopt ook wel behalve toen ik iets tegenkwam in een klein maatje. Mhhh dat was vast voor de kinderen bedoeld, ooit... maar deze maat hebben ze al heel lang niet meer. ;-) Dat kan dus wel gebeuren.

Kouddddd

Ondertussen is het lente en nog steeds koud zeg. Niet te geloven. Het lijkt wel of moeder Natuur geheel van het padje af is geraakt. Ik snak naar een beetje zonneschijn en warmte. En als ik het goed heb gezien, wordt komend weekend nog niet eens veel beter.

Arme kindertjes. Die hebben nu een paar dagen vrij. Pas de dinsdag na Pasen hoeven ze weer naar school. Maar met dit weer is buiten spelen ook niet echt om te doen. Hopelijk wordt het minder waaierig en dus ook minder guur. Dan kunnen ze toch nog naar buiten en lekker spelen. Je merkt aan de kinderen dat ze dat ook echt nodig hebben. Ook zij kijken uit naar een beetje zonneschijn. De kou heeft voor hun ook te lang geduurd.

Met Pasen wordt het lekker rustig voor ons. Beetje ontbijten, beetje niksen en waarschijnlijk, of moet ik zeggen hopelijk, een beetje klussen. Er staan nog wel wat klusjes op het lijstje in mijn hoofd. Maar ik durf niet alles op te schrijven. Daar wordt manlief vast niet helemaal vrolijk van. In ieder geval wil ik graag een begin maken aan de slaapkamer van ons meiske. Ze heeft zo'n zin in kleur in haar kamer. Vorig jaar zijn we daar al een beetje mee begonnen. De kast in haar slaapkamer heeft andere deurtjes gekregen. In plaats van bruin met Winnie the Pooh stickers. Heb ik er stof op geplakt met boekbinderslijm. Stof in frisse en vrolijke kleuren. En de hele kast kreeg meteen een andere look. Aan de zijkant nog een grote spiegel zodat ze zichzelf helemaal kan bekijken. En deze kast kan weer een paar jaar mee.

Ik was nog even een foto aan het zoeken, maar helaas heb ik die niet bij de hand. Wellicht morgen maar even een foto maken dan.

Naast het verven in haar kamer, moeten er ook nog wat planken in een kast. Op zich is daar niks moeilijks aan. Even naar de winkel, planken kopen, bakken uit de kast schuiven en planken er in schuiven. En dan wat leuke, kleine opbergertjes erin zetten met alle spulletjes die ze daar wil bewaren. Nagellak, wat make-up, sieraden. Het wordt al een echte dame met al haar accessoires...

Als laatste uiteraard nog wat gaatjes boren voor de fotolijstjes die ze graag op wil hangen. En dan kan ik richting de Hema om een aantal foto's uit te printen. Foto's in de lijstjes. Ophangen maar. O wat zal ze blij zijn als het af is.

Ondertussen moet ik maar eens even gaan kijken op die kamers of het al stil is. Want ze hebben vast geen zin om te gaan slapen.

Niet op mijn best en toch goed bezig

Het gaat niet allemaal vanzelf deze weken. Er blijft heel wat liggen in huis en ook aan andere dingetjes kom ik amper toe. Maar ik moet ook eerlijk zeggen dat het weer niet bij draagt aan mijn goede humeur. Ooooo wat ben ik toe aan een mager lentezonnetje. Gewoon even geen sneeuw en geen kou. Dus het weekend zal niet veel meer opleveren.

Nu ben ik mezelf weer aan het herinneren dat ik moet kijken naar wat er allemaal wel goed gaat. En ja, ook dat heb ik visueel ondertussen. Een tasje af, een kussenhoes bijna af (wacht nog op wat wit katoen), een andere kussenhoes ook bijna af (nog wat draadjes wegwerken) en als laatste nog een kussenhoes, nu een ronde, welke goed op weg is om af te komen. Dus haken gaat als de beste.

Eigenlijk ben ik dus wel goed bezig. Als ik breder kijk, ben ik bezig om de rust te creëren die mijn lijf en mijn hoofd nu even nodig heeft. De onrust in mij vraagt zich af hoe lang dit nog gaat duren maar de creatieve in mij geniet met volle teugen. Ik zie zoveel nog om me heen en op het internet. Zoveel dingen om te maken. Dus ik ga stug door.

De foto's volgen nog want in de avond fotograferen daar wordt het niet mooier van. En nu lekker terug naar mijn haaknaald.

Nog wat foto's

Het tasje is af. Het enige wat nog mist, is een voering. Die kan er altijd nog ingezet worden. Dus wat nu volgt zijn de foto's van het tasje.

Het patroon is van Drops. Het is een soepel patroon om te maken. Alleen het afwerken duurt even. Maar het resultaat is er dan wel naar.

Ook nog een foto van de paarse col. Echt paars.

En een foto van tussendoor slofjes. Ook een patroon van Drops. Ideaal voor restjes. En lekker warm!! Zeker nu, met de sneeuw, brrr.

Veel gedachten

Even niets geblogd. Er gebeurde veel in korte tijd. Minder leuke dingen maar gelukkig kan ik in het handwerken dan toch een beetje de hoognodige ontspanning vinden.

De paarse col is inmiddels af en heeft zijn bestemming gevonden. Een blije vriendin draagt deze heerlijk rond en kan warmpjes de beginnende lente in gaan. Want hier is de lente inmiddels een beetje begonnen. Tenminste wel de afgelopen dagen. Wat was het lekker.

Maar al het goede duurt maar even als we de weermensen tenminste moeten geloven. Het komende weekend staat er weer sneeuw voor de deur. Ik hoop eigenlijk van niet. Al vind ik sneeuw nog zo mooi en leuk vooral voor de kinderen. Ik ben er klaar mee. De lente mag echt beginnen. De natuur mag weer ontwaken. Ik word gelukkig van fluitende vogeltjes die hun weg aan het zoeken zijn naar een partner en een nestje.

De gedachten vliegen heen en weer. Ik ga, net als de vogeltjes buiten, van tak naar tak  maar dan in mijn hoofd. Het gaat zo snel dat ik mezelf vaak niet eens kan bijhouden. Het nadeel daarvan is dat het voor mij heel vermoeiend is. Slapen is iets wat op dit moment te vaak voorkomt. Hopelijk gaat het lenteweer snel terugkomen en geeft het mij de energie om lekker vooruit te gaan. Zowel in mijn hoofd als op de rommelige zolder.