Snoepwinkeltjes

Mijn gedachten dwalen weer eens af. Snoepwinkeltjes is het onderwerp wat door mijn gedachten zwerft. Snoepwinkeltjes. En dan niet zoals Jamin. Deze heeft mij nooit echt bekoord. Net te groot voor een echt leuk winkeltje. En eigenlijk maar goed voor 1 ding. IJs. Specifiek zo'n blok met twee wafeltjes. 

Vroem weer even terug in het verleden. De weinige keren dat mijn moeder mee ging naar het dorp, oftewel het winkelcentrum, en het was zomer, dan gingen we bij Jamin een ijsje eten. (Tenminste voordat de Italiaan bij ons in het dorp verscheen.) En het ijsje was dan altijd zo'n blok vanille-ijs, soms met een laagje chocolade, die je dan vast moest houden met twee wafeltjes. En maar likken. Knoeien was zonde. Steevast vertelde mijn moeder dan het verhaal van vroeger toen zij klein was en van haar vader, mijn opa, een ijsje kreeg van Jamin. Ook wist ze dan altijd nog te vertellen hoe duur dat dat toen was. (Mwah, wellicht beter dat ze niet weet hoe duur het tegenwoordig is.) 

Maar nee, Jamin hoort niet bij de snoepwinkeltjes. Een beter voorbeeld was dan de Drop-in. Klein opgezet, allemaal bakken en achter de toonbank doosjes met zwart-wit poeder. Volgens mij bestaat die niet meer. En ook een leuk voorbeeld is 't Fonteintje. Ooo, terug in het verleden, hoezo? 't Fonteintje was een kleine, soort bouwkeet met hout afgetimmerd. Het stond voor de fontein. Bij Mickers. (Mickers is er nog wel maar de andere twee dingen zijn al lang weg.) Dat waren nog eens snoepwinkeltjes. 

Ondertussen ben ik heel wat ouder. En als ik nu een snoepwinkel zou moeten kiezen dan wordt dat 't Smitje. En nee, daar koop je geen snoepjes. Maar daar hebben ze wel allerlei fournituren, wol, knopen, vilt etc. Of de Pipoos. Ook zo'n heerlijk snoepwinkeltje om uren rond te neuzen en te verheerlijken aan alle spulletjes. 

Het is gewoon jammer dat dit soort winkeltjes steeds slechter weten te overleven in deze tijden. Er zijn wel wolwinkeltjes en hobbywinkeltjes maar bestellen via internet is vaak goedkoper. Ook ik maak me daar schuldig aan. Ik wil wel graag handwerken maar niet tegen de hoge kostprijzen. Dus bestellen via internet. De verzendkosten wegen met gemak op tegen de hoge benzineprijzen en niet te vergeten de parkeerkosten.

Vanmorgen begon ineens het lampje in mijn hoofd te branden. Ik weet ook waarom ik zo blij wordt van die snoepwinkeltjes. De kleuren. Alle lieve, vrolijke en gezellige kleuren zo bij elkaar verzameld. Daar wordt je gewoon blij van. Een beetje weemoedig kijk ik naar mijn nieuwe omslagdoek. Hij is zwart. Had ik hem dan toch in een andere kleur moeten maken? Zou ik dan toch wat kleurrijker gekleed moeten gaan? Of helpen plaatjes van kleuren mij ook al om me vrolijker te voelen...

Lachen en hoe het kan vergaan

Voordat ik vanmorgen op het werk aan kwam, had ik al twee keer een warme glimlach op mijn gezicht gehad. De eerste keer was door de nineties muziek op 3FM. Lekkere muziek van "vroeger". Ik weet al niet meer welk nummer maar ik kon hem compleet mee bleren. Daarbij moet ik wel vermelden dat het beter was dat ik in de auto zat. Zingen is wel leuk maar niet 1 van mijn kwaliteiten. (En dan zeg ik het nog voorzichtig...)

Vlak daarna was het weer raak. Vanuit de parkeergarage liep ik naar de personeelsingang. En daar staan 2 vaste ontbijtklantjes. 2 oudere dametjes. Ze staan geduldig te wachten. Dus wens ze een welgemeend goedemorgen. En meteen er achter aan dat de dames lekker op tijd zijn. "Ach" zegt het ene dametje, "we vertrekken altijd om half negen en dan staan we hier als eerste. Maar we zijn nooit als eerste binnen. Die rare draaideur gaat zo vreemd open." En daar is die glimlach weer. "Gelukkig zijn er genoeg ontbijtjes en zitplaatsen" was mijn antwoord. "Dat wel" zegt het andere vrouwtje. Na gedag gezegd te hebben, wandel ik door naar de personeelsingang. Wat is het toch heerlijk om te zien dat zulke dames iedere dag een leuke start maken door samen te gaan fietsen en gezellig te ontbijten. Nog zo ondernemend en genietend van deze kleine dingetjes.

Ik bedacht me dat ik ook meer moest gaan genieten van de kleine dingen. Nog meer dan ik nu al probeer. Al is het maar om al het vervelende daardoor te kunnen vergeten of onder te laten sneeuwen door het leuke. Meer evenwicht aan te brengen in de yin en yang.

Vervolgens startte de werkdag. De lach verging bij het zien van al het werk maar dat is nou eenmaal het werk. Dus doorbijten en aan de slag. 

Somber

Ai, het is alweer lang geleden dat ik hier wat schreef. Wat gaat de tijd toch snel. Aan de ene kant maar goed ook. Dan gaan de vervelende dingen ook wat sneller voorbij. Slijten de drama's weer en kan ik weer opkrabbelen en verder gaan.

Ondertussen schieten zoveel dingen door mijn hoofd dat ik het niet eens geordend kan krijgen om het allemaal op te schrijven. Pff, als ik nou alleen eens de woorden noteer, wie weet kan ik er daarna dan een logisch verhaal van maken.

Wind, regen, vallende takken, sombere luchten, hypocriet, oneerlijk, een stiekem zonnetje, dikke kus, jas, lang geleden, weerzien, positiviteit, snoepen, niet snoepen, fiets, lekke band.

Kunnen jullie het nog volgen... 

De herfst is ingevallen. Met de deur in huis zullen we maar zeggen. Sjonge wat een weertje. Op de fiets, tegen de wind in, dikke druppels op mijn gezicht, was ik de takken op de Zandstraat aan het ontwijken. De lucht leek soms wel boos te zijn, zo donker als die eruit zag. Maar het vreemde was, het was niet echt koud. 

Nou staan er boven nog meer woorden. Woorden die me ook verdrietig maken. Dus eigenlijk wil ik het daar niet over hebben. Wie weet kan ik er over een tijdje wel op terug kijken zonder me somber te voelen. Zonder het gevoel te hebben om uit te moeten kijken voor de hele wereld. Het is zo jammer dat mensen elkaar dingen aan doen. En dan maakt het niet uit of het groot of klein is. Jaloezie, onbegrip (voor elkaars geloof), afgunst en nijd zijn lelijke dingen. 

Dus schakel ik naar leuke dingen. Familie die we lang niet gezien hadden en op een feest tegen kwamen. Wat ontzettend gezellig om weer eens bij te kletsen. Wat hing er een positiviteit en een leuke sfeer. Het was eigenlijk heel jammer dat ik moe was, dat mijn hoofd al vol zat. Ik had moeite om de positiviteit over te nemen. Terwijl ik daar juist van zou moeten proberen energie te krijgen. 

Somber... dat is vandaag mijn slotwoord.

Lille, deel 3

Wat nog niet aan bod was geweest, waren mijn aankopen.. Uiteraard heb ik van alles gezien wat ik wel heb kunnen weerstaan maar er waren ook items die ik perse wilde hebben.

Het begon al toen ik in de bus stapte en bedacht dat ik mijn zonnebril thuis had laten liggen. Peet en geen zonnebril is gegarandeerd hoofdpijn. Niet leuk dus. En meteen een startdoel. Een leuke zonnebril voor weinig scoren. In de bus kregen we vast een kaart van Lille... Dat waren veel gekleurde straatjes. En daar behoorde dus allemaal markt te zijn...

Uitgestapt en op de markt aangekomen zagen we eerst een smuck tentje. Wat is smuck zou je denken. Een andere naam voor sieraden en aanverwanten. Meestal bling bling, ugly spulletjes maar af en toe wat leuks. Carla en ik zeiden tegelijk "dat is leukkk". Waarbij zij de groene armband bedoelde en ik de zwarte. Dus die was zo gekocht. Onze zogenaamde vriendschapsarmbandjes ;-)

Daarna startte de zoektocht. In het begin kwamen we hele lelijke zonnebrillen tegen. Model Madonna jaren 80 maar dan in het groot.. Duhhh dat ging echt niet op dit koppie. Maar verderop ging het beter. Een bakje met zeer oude brillen, sommige zelfs zonder glas.. Wat zou daar nou bij kunnen zitten.
Nou deze dus!!!

Ik was helemaal blij met deze aankoop. Het was een echt retro exemplaar. Er zat een stickertje op wat al helemaal oud was. En ik denk dat deze niet had misstaan in de jaren 70. (Ja, van de vorige eeuw...)

Verder gelopen zagen we veel troep, meuk, rommel en noem maar op. Maar helemaal op het verste plekje van de bus af, tja, daar was het natuurlijk raak. Ik zag een oude naaibox. Meestal zijn die dingen leeg maar deze zat nog vol met oude spulletjes. Woehoeoeoeoeoe. Die wilde ik hebben. Na wat heen en weer geklep waarbij ik ook nog wat afpingelde, had ik de box in mijn bezit. Carla lag in een deuk, ik keek zooooo blij. Helemaal happy met mijn doos. (Tot ik de volgende spierpijn in mijn armen had van het sjeulen.)

Ik hoop dat je kunt lezen waar de bus stond en waar ik geslaagd ben voor die naaidoos.

Maar de tocht ging verder. Met naaidoos onder de arm. Nog wat smuck gezien, oorbellen voor Emma gekocht. Een naamarmbandje met PSV kleuren voor Niels gekocht. En daarna zag ik een hele schattige picknickmand. Daar bleef het niet bij, ook een ander mandje moest mee. En als laatste zag ik nog een tas voor weinig. Maar ik weet weer waarom die zo goedkoop was. Hij was al snel niet helemaal heel meer.

 

Geen spijt echter, het was superleuk. En ik zou zo weer gaan. Wauw wat een sfeer en een gezelligheid. Geen onvertogen woord heb ik zien vallen. Enorm veel politie op de been. Dus gewoon een veilig gevoel. En als je een beetje buiten het centrum bleef, was het goed te belopen. In het centrum was het veel te druk. Ook hadden we veel geluk met het weer. Het was heerlijk. Niet te warm, goed te doen. Als laatste het gezelschap. Het bonte Ikea gezelschap ging bij het begin van de markt uit elkaar. Ieder ging zijn eigen weg en dat was prima. Samen met Carla heb ik een bereleuke dag gehad. Heerlijke gesprekken gevoerd, genoten van alles om ons heen en zoveel indrukken opgedaan dat ik ze nog levendig te voorschijn tover en verder mijmer. Ja, dit was een dag met een heel mooi randje!

 

Lille, deel 2

Gisteren was ik nog zooo moe van zondag dat ik er niet meer aan toe ben gekomen om nog wat te schrijven. Erger nog. Nadat ik de hele dag heb gewerkt, ben ik thuis gekomen, eten gemaakt, gegeten en in slaap gevallen op de bank. Gewoonweg de hele avond verslapen. Maar wat had ik het nodig. Ik had geen voeten meer over en zelfs pijn in mijn heupen van al het geslenter. Dat was vandaag allemaal over. Alhoewel de vermoeidheid nog wel iets meer tijd nodig heeft. Maar dat komt vast goed.

Maar terug naar Lille. Het is een flinke stad. Waar je enorm door kunt dwalen en vast ook wel verdwalen. Wij hadden een kaart. Een grote kaart met duidelijk aangegeven waar de markt allemaal was. Het waren meer dan 100 kilometers markt. En zeker nog meer want wij hebben in straten gewandeld waar wel markt was maar die straten waren niet gemarkeerd op de kaart.

Er was zoveel te zien, te ruiken en helaas soms ook te voelen. Soms was de drukte zo enorm dat iedereen schuifelend je passeerde. Wetende dat er daar ook een hoop zakkenrollers rondliepen, tja dan loop je niet meer op je gemak. Dus wij probeerde regelmatig de hele grote drukte te ontduiken en wat meer de rand op te zoeken. Daar was ook de grootste rommel te vinden met uiteraard mooie aanwinsten.

Schitterende doosjes. Zo mooi. Ik wilde ze allemaal meenemen en heb ze toch netjes laten staan.

Een mooie tafel met allemaal knopjes. Ooooo wat zag ik daar een mogelijkheden in.

In het centrum zat ook een leuke ballenwinkel. Ze verkochten echt alleen maar ballen. Ballen om op een snoertje met lampjes te doen en zo dan sfeerverlichting te krijgen. Maar die kleuren allemaal bij elkaar. Tja, om met Mona te spreken, daar werd je blij van. Ik vond het heel knap van mezelf dat ik niks heb gekocht daar. Was toch moeilijk.

 

Daarnaast het betere huisvlijt.

En uiteraard een pauzemomentje.

Ik geef toe, ik heb veel te weinig foto's gemaakt. Zo'n spijt van. Dat moet ik echt nog gaan leren. More pictures!!

Morgen overdag ga ik foto's maken van mijn aanwinsten en dan zal ik nog een laatste blogje over Lille schrijven.

Brocantemarkt in Lille

Oooo wat was het vroeg toen mijn wekkertje vanmorgen afliep. Maar wel met een enorm heerlijk vooruitzicht. Vandaag gingen we met de personeelsvereniging naar Lille in Frankrijk. Om 7 uur ging de bus vertrekken, dus het was opschieten en op tijd zijn.

Ik kwam om 5 voor 7 aan. De bus zat al zo'n beetje vol. Ook mijn maatje was al in de bus. Dus een plekje was vrij gehouden. De pret kon beginnen. Al moest ik eerst nog een beetje wakker worden. Gelukkig was de chauffeur goed wakker en gingen we onderweg.

Net na Antwerpen even gestopt voor koffie en de meesten ook voor toiletbezoek. En daarna weer verder naar Lille. Voor ik het in de gaten had, waren we er al. Dat schoot sneller op dan ik in de gaten had.

Bij de Boulevard de Strassbourg parkeerde de chauffeur en gingen wij te voet verder. Een hele route hebben we afgelegd waarbij we veel van Lille hebben gezien. En uiteraard ook veel brocante hebben mogen aanschouwen. Pfff mensen noemen heel veel brocante. Wij zouden het eerder rommel noemen. Maar zo leuk om te struinen en te kijken.

Ondertussen kwamen wij er achter dat we nog niet eens de helft kunnen zien. Het was zo groot en ook heel druk. Ik snapte meteen dat deze mark zo'n 3 dagen duren. En we konden ook wel goed zien bij sommige kraampjes dat we op de laatste dag waren. De echte leuke dingen waren eruit en er waren ook wat lege plaatsen. Mensen die niet meer de moeite hadden genomen om ook de laatste dag hun plekje te bezetten. Zeker in de buitengebieden van de markt zag je dat nog wel eens. Maar echt storend was het niet. Er was nog zoveel anders te zien.

De wandeling zelf was vooral vermoeiend voor mijn voeten. Die gingen zo'n zeer doen. Ik kreeg ook instant respect voor dames met hakken. Lille heeft veeeeeeel klinkerweggetjes. En die lopen niet gelijk maar juist erruuugg ongelijk. Zelfs op gympen moest ik regelmatig opletten om niet om te gaan.

Ik zal nog een blogje aan Lille weiden. Ook om mijn aanwinsten te laten zien. Maar voor nu ga ik echt naar mijn bedje. We hebben een geweldige dag gehad. Enorm gelachen. Veel gezien. Lekker gegeten, gedronken. En genoten van het weer. Het was prachtig. Op naar het vervolg.