Groene rust

Daar liep ze weer. Over het pad waar ze al vele keren had gewandeld. Op weg naar haar doel. Met een emmertje en een doekje. Ze kwam hier niet vaak meer. Nog maar een paar keer per jaar. Meestal met bloemen maar zeker 1 keer per jaar met een emmertje en een doekje.

Er waren wat details veranderd. De struiken tussen de paden waren gegroeid. Eerst kon ze haar eindbestemming al zien als ze aan kwam wandelen. Maar nu had ze dit uitzicht niet. Het gaf haar een onrustig gevoel. Haar stappen werden wat sneller.

Maar nadat de eerste twee rijen met struiken voorbij waren, zag ze de steen. Nog steeds zo imposant en mooi als de eerste keer dat ze hem zag. De tijd heeft geen grip op graniet.

Het losse vuil was er zo afgeborsteld. Daarna nog even flink schrobben en ook alle aangekoekte vlekjes waren verdwenen. Toen ze klaar was, keek ze even naar haar werk. Het glom weer als vanouds. Het was netjes zo.

Ze begon haar spulletjes op te ruimen. Doekje uitspoelen, droogdoek opvouwen, water weggooien. Maar weg gaan kon ze nog niet. Nog even niet.

Zittend op het gras keek ze om zich heen. Verstopt tussen de rijen met struiken zat ze uit het zicht van andere mensen die daar rondliepen. De vogels floten om het mooist. Alsof ze zongen "kijk naar mij", "zoek mij". Maar zolang ze bleef zitten waar ze zat, zag ze geen enkele vogel.

Na een tijdje was het goed. Stond ze op, droogde haar tranen en ging naar huis. Weg van de groene rust.

Oepss

Een koud Pasen. Dus ik ben heerlijk binnen. Beetje luieren, beetje haken. En dan gebeurd het meest vervelende wat een handwerkster kan overkomen. Mijn wol is op. Tja, dit mutsje had wol besteld waar ik helemaal gelukkig mee was. Maar ik zou er iets anders mee gaan doen. Iets waarvoor ik 3 bollen nodig had. En nu was ik toch begonnen aan een omslagdoek. En daar had ik echt meer voor nodig dan die 3 bolletjes. Dus ga ik maar bij bestellen.

En wat doe je dan. Beginnen aan het volgende werkstuk natuurlijk. De volgende omslagdoek is gestart. Maar eigenlijk moet ik nog een kussen maken voor zoonlief. Op zich is dat niet helemaal erg want ik weet dat ik niet genoeg wol heb voor de omslagdoek. Dus zodra mijn wol weer op is, ga ik vast verder met het kussen. Zo komt het allemaal wel goed.

Volgens mij heeft iedere handwerkster dat wel. Meerdere projecten naast elkaar die in afwachting zijn verdere afwerking. Ik denk als ik ga kijken op zolder dat ik daar nog veel meer tegen ga komen. Niet alleen haakwerkjes maar vast ook nog wel een borduurwerk of een verdwaald breiwerk.

Ik ben wel eens met iets bezig en dan zie ik iets anders dat op dat moment mijn voorrang krijgt. En dan komt het wel eens voor dat het eerste voor langere tijd vergeten wordt. Maar ja, het eet geen brood, het gaat niet over de datum, het blijft gewoon goed. Dus kan altijd nog afgemaakt worden. Dat klopt ook wel behalve toen ik iets tegenkwam in een klein maatje. Mhhh dat was vast voor de kinderen bedoeld, ooit... maar deze maat hebben ze al heel lang niet meer. ;-) Dat kan dus wel gebeuren.

Kouddddd

Ondertussen is het lente en nog steeds koud zeg. Niet te geloven. Het lijkt wel of moeder Natuur geheel van het padje af is geraakt. Ik snak naar een beetje zonneschijn en warmte. En als ik het goed heb gezien, wordt komend weekend nog niet eens veel beter.

Arme kindertjes. Die hebben nu een paar dagen vrij. Pas de dinsdag na Pasen hoeven ze weer naar school. Maar met dit weer is buiten spelen ook niet echt om te doen. Hopelijk wordt het minder waaierig en dus ook minder guur. Dan kunnen ze toch nog naar buiten en lekker spelen. Je merkt aan de kinderen dat ze dat ook echt nodig hebben. Ook zij kijken uit naar een beetje zonneschijn. De kou heeft voor hun ook te lang geduurd.

Met Pasen wordt het lekker rustig voor ons. Beetje ontbijten, beetje niksen en waarschijnlijk, of moet ik zeggen hopelijk, een beetje klussen. Er staan nog wel wat klusjes op het lijstje in mijn hoofd. Maar ik durf niet alles op te schrijven. Daar wordt manlief vast niet helemaal vrolijk van. In ieder geval wil ik graag een begin maken aan de slaapkamer van ons meiske. Ze heeft zo'n zin in kleur in haar kamer. Vorig jaar zijn we daar al een beetje mee begonnen. De kast in haar slaapkamer heeft andere deurtjes gekregen. In plaats van bruin met Winnie the Pooh stickers. Heb ik er stof op geplakt met boekbinderslijm. Stof in frisse en vrolijke kleuren. En de hele kast kreeg meteen een andere look. Aan de zijkant nog een grote spiegel zodat ze zichzelf helemaal kan bekijken. En deze kast kan weer een paar jaar mee.

Ik was nog even een foto aan het zoeken, maar helaas heb ik die niet bij de hand. Wellicht morgen maar even een foto maken dan.

Naast het verven in haar kamer, moeten er ook nog wat planken in een kast. Op zich is daar niks moeilijks aan. Even naar de winkel, planken kopen, bakken uit de kast schuiven en planken er in schuiven. En dan wat leuke, kleine opbergertjes erin zetten met alle spulletjes die ze daar wil bewaren. Nagellak, wat make-up, sieraden. Het wordt al een echte dame met al haar accessoires...

Als laatste uiteraard nog wat gaatjes boren voor de fotolijstjes die ze graag op wil hangen. En dan kan ik richting de Hema om een aantal foto's uit te printen. Foto's in de lijstjes. Ophangen maar. O wat zal ze blij zijn als het af is.

Ondertussen moet ik maar eens even gaan kijken op die kamers of het al stil is. Want ze hebben vast geen zin om te gaan slapen.

Niet op mijn best en toch goed bezig

Het gaat niet allemaal vanzelf deze weken. Er blijft heel wat liggen in huis en ook aan andere dingetjes kom ik amper toe. Maar ik moet ook eerlijk zeggen dat het weer niet bij draagt aan mijn goede humeur. Ooooo wat ben ik toe aan een mager lentezonnetje. Gewoon even geen sneeuw en geen kou. Dus het weekend zal niet veel meer opleveren.

Nu ben ik mezelf weer aan het herinneren dat ik moet kijken naar wat er allemaal wel goed gaat. En ja, ook dat heb ik visueel ondertussen. Een tasje af, een kussenhoes bijna af (wacht nog op wat wit katoen), een andere kussenhoes ook bijna af (nog wat draadjes wegwerken) en als laatste nog een kussenhoes, nu een ronde, welke goed op weg is om af te komen. Dus haken gaat als de beste.

Eigenlijk ben ik dus wel goed bezig. Als ik breder kijk, ben ik bezig om de rust te creëren die mijn lijf en mijn hoofd nu even nodig heeft. De onrust in mij vraagt zich af hoe lang dit nog gaat duren maar de creatieve in mij geniet met volle teugen. Ik zie zoveel nog om me heen en op het internet. Zoveel dingen om te maken. Dus ik ga stug door.

De foto's volgen nog want in de avond fotograferen daar wordt het niet mooier van. En nu lekker terug naar mijn haaknaald.

Nog wat foto's

Het tasje is af. Het enige wat nog mist, is een voering. Die kan er altijd nog ingezet worden. Dus wat nu volgt zijn de foto's van het tasje.

Het patroon is van Drops. Het is een soepel patroon om te maken. Alleen het afwerken duurt even. Maar het resultaat is er dan wel naar.

Ook nog een foto van de paarse col. Echt paars.

En een foto van tussendoor slofjes. Ook een patroon van Drops. Ideaal voor restjes. En lekker warm!! Zeker nu, met de sneeuw, brrr.

Veel gedachten

Even niets geblogd. Er gebeurde veel in korte tijd. Minder leuke dingen maar gelukkig kan ik in het handwerken dan toch een beetje de hoognodige ontspanning vinden.

De paarse col is inmiddels af en heeft zijn bestemming gevonden. Een blije vriendin draagt deze heerlijk rond en kan warmpjes de beginnende lente in gaan. Want hier is de lente inmiddels een beetje begonnen. Tenminste wel de afgelopen dagen. Wat was het lekker.

Maar al het goede duurt maar even als we de weermensen tenminste moeten geloven. Het komende weekend staat er weer sneeuw voor de deur. Ik hoop eigenlijk van niet. Al vind ik sneeuw nog zo mooi en leuk vooral voor de kinderen. Ik ben er klaar mee. De lente mag echt beginnen. De natuur mag weer ontwaken. Ik word gelukkig van fluitende vogeltjes die hun weg aan het zoeken zijn naar een partner en een nestje.

De gedachten vliegen heen en weer. Ik ga, net als de vogeltjes buiten, van tak naar tak  maar dan in mijn hoofd. Het gaat zo snel dat ik mezelf vaak niet eens kan bijhouden. Het nadeel daarvan is dat het voor mij heel vermoeiend is. Slapen is iets wat op dit moment te vaak voorkomt. Hopelijk gaat het lenteweer snel terugkomen en geeft het mij de energie om lekker vooruit te gaan. Zowel in mijn hoofd als op de rommelige zolder.

Kleur

Deze week lekker veel gehaakt. Uiteraard liggen er weer twee projecten naast elkaar. Een breiwerk, paarse col. En dus het gevonden haakwerk.

Veel van het haakwerk was al af. Maar waarschijnlijk in de mand belandt omdat ik eerst iets anders wilde doen.

Bij het ene deel was het alleen afhechten. Wat is dat rustgevend. Een steeds terugkerend ritme. Draad in de naald, door het werk heen rijgen, afknippen. Dit vervolgens nog een keer of tig herhalen waarna alle losse draadjes zijn verdwenen.

Het andere deel miste nog een aantal blokken. Nadat deze waren gehaakt is het een kwestie van rangschikken en aan elkaar maken.

Ik vind ze lekker vrolijk.

Geuren

Soms heb je het. Je wandelt ergens en een geur sleurt je in een herinnering. Je bent ineens 30 jaar terug en ziet de beelden van toen even als de beelden van nu.

Bij het terug komen in het heden is de herinnering nog zo levendig dat je je vergist in een naam of iets anders.

En dan de harde werkelijkheid. Het verleden is voorbij. Het heden is nu en je richt je op de toekomst.

Met een weemoedig gevoel was ik even terug. Even terug op de bank bij mijn moeder die breidt. Mijn zus bakte een cake in de keuken. En mijn broer speelt een spel met een vriend. Ik kon zelfs de geur van mijn moeder ruiken. Zo vertrouwd.

Maar het heden is anders. Ik ben de moeder die breidt. Mijn dochter bakt met een vriendin. En mijn zoon doet een spel met een vriend.

Was je er maar bij mam, zodat je dit kon zien.

Kussentje

Nadat de sjaal van dochter af was, had ik nog wat wol over. Eigenlijk kon ik nog wel een col maken. Maar ze wilde liever een kussen hebben. Want 1 col was genoeg.

Dus aan de slag maar weer. Maar niet met breipennen. Nee, lekker de haaknaald. Dat gaat me sneller af.

Een klein probleempje kwam op 3/4 van het kussen om de hoek kijken. Groen was op... Dan maar verder met paars. Ook een leuke combi.

Het kussen kan naar haar kamer. Lekker om tegen te leunen met het lezen van een boek.

Valentijn

Vandaag is de dag van de liefde. Als je de commercie volgt tenminste. Nou is mijn man daar weinig ontvankelijk voor en ik neem het hem niet kwalijk.

Echter overal waar ik lees, blader en kijk, word ik om de oren gegooid met hartjes. In allerlei kleuren. Ooooh wat kan ik daar heerlijk truttig van worden. Het is dat mijn katoentjes ergens diep in mijn mand verstopt liggen, anders zou ik er vandaag zeker een aantal gehaakt hebben. Die vervolgens dan weer ergens in een andere mand belanden.

Helaas heb ik niet zo'n fleurig en kleurig huis zoals een aantal andere creatieve blogsters. Dus ik zou ze niet gaan ophangen. Vandaar dat ik ze maar even niet maak. Ik geniet dubbel van de beelden van anderen. Fijne valentijn!!

Sprei

De sprei voor zoonlief is af. Er zaten heel wat bolletjes in. En ook veel liefde en tijd. Hij kan ruim over zijn bed heen.

Het volgende project heeft zich nog niet aangediend. Ik denk dat ik kussenslopen ga haken. Die zijn wat sneller af dan een sprei. Al werkt een sprei heel verslavend. Je blijft bezig om meer resultaat te zien.

Ik zou nu natuurlijk ook met BOM 2013 van By Miekk kunnen starten :-)

Carnaval

De carnaval had hier zijn intrede gedaan. Na carnavalsmaandag zijn wij echter altijd klaar met carnaval. Bij de echte vierders gaat het uiteraard door tot morgenavond. Dus wij plegen een klein beetje heiligschennis.

Nou vieren wij niet heel erg carnaval. Een beetje op school, een beetje bij de scouting, de optocht en maandagmiddag de kindermiddag. En dan is dat bijna alleen de kinderen. Manlief houdt helemaal niet van carnaval, maar bezoekt trouw de optocht. Echter sinds dit jaar ben ik overtuigd om 1 avond te gaan.

1 avond ga ik mee met vriendinnen naar de stad om daar een avond vol muziek mee te maken. Zo'n 2000 mensen in het beursgebouw, waarbij de zaal is ingedeeld in verschillende kleuren. In totaal 6 kleuren. De mensen in dat vak dragen voornamelijk die kleur in hun kleding. Het stuk begint met een verteller, een koor en een zestal "aanjagers" oftewel figuren die staan voor het vak van hun kleur. Dit jaar was de titel "Sjannedark en the lipstick of the holy grail". En dan voel je het al aan. Het verhaal heeft een vreemde lijn. Sjannedark (rood) vecht tegen Ivanhoe (oranje) en Robin Hood (groen) staat aan de kant van Ivanhoe. Neem daarbij een troubadour in het blauw, een graaf in het roze en een joker in het wit en de 6 figuren zijn compleet.

Het was vooral erg grappig. Er hingen grote beeldschermen waarop de tekst van de liedjes stond. Uiteraard tekstueel aangepast aan het verhaal. En als de kleur van je vak onder de tekst stond, was het snel op staan en mee zingen. Hilarisch dus. Maar ook goed opletten soms. Zeker naar mate de drank vloeide, werd het soms lastiger om op tijd op te staan.

Wat mij het meeste is opgevallen, is het werk wat iedereen in de kleding heeft gestoken. Er waren zulke mooie pakken bij. Vooral die met veel glitters en lampjes in de hoeden hebben stevige indruk gemaakt. Wij waren het er snel over eens om volgend jaar toch meer uit te pakken. We hebben nog een jaar de tijd. Moet lukken dus ;-)

Het rare van carnaval is, is dat ik als kind en jongere echt alle dagen vol op ging vieren. Zo erg zelfs dat iedereen die op dat moment bij ons was maar 1 keuze had en dat was mee gaan. Op den duur was voor mij de lol er wel vanaf. Wellicht dat het wel weer terug komt met deze creatieve uitdaging.

Oja, even de website. http://www.musicalcarnavalx.nl/
We gaan ons bedenken hoe we pocahandtas gaan neerzetten, wordt dus vast vervolgd...

Col af

De grote groene col is af. Dochterlief wil deze graag hebben maar ik denk dat ze hem te groot vind. Mwah, dat is ook wel. We zullen zien wat ze wil. En anders komt hij op de stapel 'nog weg te geven' :-)

Breien

Alweer een paar daagjes af en toe aan het breien. Een nieuwe col in een flinke kleur. De dochter kan niet wachten tot ze hem om kan. Maar ondertussen heb ik veel respect voor mijn mama. Die kon breien met haar ogen dicht. Terwijl ik nog steeds niet echt de slag heb te pakken. Dat gaat met haken toch beter. Mijn moedertje kon zo soepeltjes breien. En ook terug steken als er iets was mis gegaan. Nou dan kan ik uithalen want terug gaan lukt compleet niet. Gelukkig is dit een zeer simpele col. Dus ik kom er wel. Op naar het einde :-)

Een projectje af

De vingerloze handschoenen zijn af voor mijn zus. Dan kan ze lekker werken met iets warmere handen. Aangezien ze een collega heeft die het altijd warm heeft en de deur steeds open zet. Nu alleen nog hopen dat ze veel zwart draagt. :-)

Zoveel te doen

De sprei voor de jongste is in wording. Steeds een paar rijtjes er weer aan en dan komt deze vast snel af. Daarna nog een mooie afwerkingsrand maken en dan kan hij naar zijn kamer. Ondertussen ben ik met nog een paar andere projectjes bezig. Een paar armwarmers, oftewel een paar handschoenen zonder vingers. Mijn zus heeft het vaak zo koud op haar werk dat ik bedacht dat dit wel een mooie oplossing zou zijn. Dan kan ze toch gewoon haar werk op de computer doen en ondertussen de warmte vasthouden.

Ik was zelf een beetje aan het proberen maar nou ga ik toch het internet maar eens op. Ik krijg het niet helemaal netjes voor elkaar bij de duim en de hand. En in een patroon zal daar vast een oplossing voor zijn gevonden. Gelukkig zijn er duizenden patronen te vinden op internet. Dus dat komt vast goed. Er zit altijd maar 1 nadeel aan... ik zie dan zoveel andere leuke dingen om te maken.

Ook de slofjes van granny's die ik overal tegenkom wil ik nog maken. En nog een lekkere grote kol in een felle kleur. Uiteraard het patchwork gebeuren moet nog verder vorderen. Wat me er aan herinnert dat ik het februari bom project nog moet bestellen. Niet vergeten dus!

Er staat nog genoeg op het programma dus. Op naar morgen en dan lekker verder haken, naast de was en de strijk en de rest van het huishouden ;-)

Wit

Vanmorgen vroeg door de gordijnen heen zag ik de gloed al. Een vaag soort oranje-achtig licht. Ik weet niet hoe ik het anders kan omschrijven. Het gaf mij het gevoel van sneeuw. Een kleine blik door de gordijnen bevestigde mijn vermoedens. Een witte straat met een dikke pak sneeuw. En nog een complete rust. Maar dat is niet zo vreemd. Het was zes uur toen ik naar buiten keek.

Toch nog even terug naar bed. Het was nog zo vroeg. Toen de kinderen wakker werden was er een hoop consternatie. "Mam, sneeuw". "Mam, mammmm, mamm, het heeft gesneeuwt". Jaaa, mam had het al gezien. Verbaasd werd daarop gereageerd. "Hoezo al gezien, jij sliep toch". Mijn kinderen kennen mij goed.

De kids zijn lekker gaan lopen naar school. Door de sneeuw sjokken ze weg. Ik hoor de opgewekte kinderstemmetjes in de koude lucht verdwijnen. Nog lekker even terug in mijn warme bedje gekropen en na een uurtje toch maar opgestaan. Buiten hoor ik het geluid van de buurvrouw die haar stoep aan het schoon scheppen is. Dat zal ik zo ook maar eens gaan doen.

Maar eerst een kopje thee. Even bijkomen van de nacht en de krant doorlezen. En dan op zoek naar mijn bergschoenen. Waterdicht en heerlijk warm. O ja, mijn dochter heeft ze aan. Oke, dan maar haar snowboots aan.

Dus naar buiten met een zwarte muts, dikke paarse vest, blauwe handschoenen en roze snowboots. Ik moest er zelf wel om lachen. Wat een vertoning. Gelukkig is het beperkt tot op de oprit. Ik hoef er geen modeshow mee te lopen. En ik geloof niet dat de sneeuwschuiver het mij kwalijk neemt dat ik geen complete sneeuwoutfit heb.

Een mooi pad gemaakt tot de voordeur en vervolgens ook voor mijn tuin langs. Hard geschept maar wel in 10 minuten klaar. Waarom zou ik de hele oprit schoonscheppen? Dat heeft toch geen zin? Als ik een pad maak, is het toch voldoende? Of zijn er regels voor? En de sneeuw is voor de kinderen juist leuk om er een sneeuwpop van te maken. Dus ik laat het hier bij.

De enige opruimactie die ik daarna nog heb gedaan is mijn auto weer omtoveren van wit naar blauw. Met een vegertje. Dat ging lekker snel. Het voordeel van nog niet aangevroren sneeuw. Al merkte ik bij het naar binnen gaan dat de sneeuw van de auto af een andere plek had gevonden om aan vast te plakken.... vochtige broekspijpen ;-)

Zoektocht

In navolging van mijn zoektocht naar meer leuke spulletjes ben ik ondertussen Ikea doorgewandeld, nog een tuincentrum, de Xenos en wat denk je... ik kom gewoon niets leuks meer tegen. Of het is ontzettend leuk en ontzettend duur. Nou ja, daar ga ik dus niet voor. Ik wil iets leuks tegen een schappelijke prijs. En nou weet ik wel dat ik een beetje een koopjesjager ben wat dat betreft. Maar een vaas voor 40 euro die eigenlijk nog niet eens praktisch is. Tja, dat lukt me niet.

Ik weet wel dat mijn potten voor de ramen ook wel wat duurder waren maar daar kunnen dan nog planten in. Die mooie vaas was zo hoog dat er ook geen bloemen in paste. En hij was wit. Dus voor een wit gordijn nog niet eens zichtbaar. Nope dat zou geen goede aankoop geweest zijn.

Rustig door zoeken en dan kom ik vast wel wat tegen. In februari komt de nieuwe collectie Riverwood uit. Daar vind ik vast wel wat ;-)

Ondertussen heb ik wel weer mega veel ideeën voor haakwerkjes. Al die vrolijke kleurtjes die ik online tegen kom. Daar wil ik iets mee. Komend weekend weer eens op zoek naar alle kleurtjes en dan iets leuks gaan maken.

En ik was natuurlijk ook bezig nog met de bom van By Miekk. Morgen een vervolg op haar blog. Dus de tijd even gaan toveren zodat ik ook daarmee aan de gang ga. Want ja, dit moet toch een keertje lukken.

Ook had ik vandaag een leuk gesprekje met een mevrouw die hele mooie schilderijen maakt maar ook hele leuke kussens en andere dingetjes. Ik kan echter haar dingetjes niet terug vinden op internet. Dus of ik zoek niet goed of ik heb niet goed geluisterd. Mhhh, ik ga daar nog even achteraan. Want dit is wel de moeite waard om te vermelden. Een dinnetje van mij heeft schilderijen van haar hangen, mjummmmm zo mooi!!

Morgen weer een drukke dag met veel leuke dingen. Dus ik ga lekker slapen en dromen van al mijn mogelijkheden

Warmte na de kerst

Vandaag de kerstboom opgeruimd. Het is inderdaad weer een saaie boel in eens. Ik mis de lampjes en het getwinkel in mijn ooghoek. In de ochtend heb ik eerst nagedacht, hoe kan ik dit nou toch nog vasthouden? Hoe kan ik, zonder kerstboom, toch dezelfde warme lichtjes terug hebben? De lichtsnoeren zijn opgeruimd in de kerstdoos, de kerstballen en slingers zijn ook naar zolder verhuisd. Dus ik moet wat anders bedenken.

Op naar het tuincentrum dan maar. Want daar hebben ze vaak nog wel leuke spulletjes. En inderdaad, leuke kleine waxinelichtjes op een bord. Dat gaat mijn sterrencollectie op de tafel vervangen. Dat is vast een begin.

Op de terugweg kwam ik langs een leuk woonwinkeltje. Jeeehhh, daar kwam spontaan mijn "word-ik-blij-van" gevoel weer boven borrelen. Hup naar binnen. Ze hadden nog de kerstuitverkoop dus ik moet even wachten tot de nieuwe collectie van februari. Maar ik voelde meteen dat ik hier vaker ga komen. Wat een fijn winkeltje, wat een leuke spulletjes. Daar gaan mijn centjes.

Mocht je een keer in de buurt zijn van Best dan kan ik je echt aanraden om daar eens te gaan kijken. Numero 31 wonen en lifestyle. Super leuk!!


Van die mooie Riverdale spulletjes heeft ze maar ook andere leuke merken kun je bij haar vinden. Zelfs wat kinderspulletjes in heerlijke kleurtjes.

 

En wat heb ik gescoord...

Rustig aan beginnen met de aanwinsten.. hihihi. Maar deze is gekocht in de hoop dat onze poststapel voortaan iets geordender overkomt. Dat is altijd zo'n rommel op de tafel.

Dus eigenlijk ben ik nog niet helemaal tevreden met het "kerstvervangende" materiaal. Maar ik blijf rustig door kijken en zoeken en zal vast wel weer iets vinden.

De eerste breuk van 2013

Yep maar niet een relatiebreuk hoor. Nee, wij zijn geen Sylvie en Rafael. We hebben niet het voetbaltalent, niet de slanke lijn en niet de bij behorende financiën.

Wij hebben wel een dochter die regelmatig wat ongelukkig terecht komt. Zo ook afgelopen zondag. Ze loopt rond in de sporthal, nog voor het sporten, en valt. Helaas komt ze een beetje slecht ten val. Met als resultaat een breuk in haar pols.

Donderdag mogen we terug naar het ziekenhuis om te horen wat de chirurg op de foto allemaal ziet. De eerste-hulp-arts vond dat het nog net goed gebroken was. Dus zonder dat ze het hoeven te zetten. Maar wie weet denkt de chirurg daar anders over. En als hij (of zij) het ermee eens is, dan mogen we weer naar huis. Ik blijf het jammer vinden dat dit niet telefonisch kan hoor. Een belletje en dan weten we ook wat die arts ervan vindt. Dan hoeven we niet naar Eindhoven te rijden, in de wachtkamer te zitten, de arts te zien om vervolgens naar huis te gaan.

Dus nu heeft ze een spalk met verband daar om heen. Dan kan de bovenkant van de pols nog wel zwellen als die dat wil. Kussentje overal mee naar toe en een mooie blauwe band waar ze haar pols in kan dragen. Ik ben benieuwd wanneer ze weer gaat tennissen en sporten... Ze is wat ongeduldig en zodra ze geen pijn meer heeft vindt ze het heerlijk om voorzichtig aan de gang te gaan.

Daarnaast hoop ik dat we donderdag inderdaad voor niets naar het ziekenhuis gaan. Want opnieuw zetten doet, volgens mij, veel pijn. En wie weet krijgt ze dan wel een leuk kleurtje er omheen.

Druk, druk, druk weekend

Pff wat een weekend. Ik had bedacht dat ik dit eerste weekend in januari zou beginnen aan mijn nieuwe maandblok van de maand van by miekk en sew natural. Maar helaas, dit moet eventjes in de wacht. Want dit weekend mag ik het hele weekend werken.

Vrijdagavond ben begonnen, vandaag ook een stevige dag en morgen, maandag en nog een klein beetje op dinsdag staat me nog te wachten. Op zich helemaal niet erg maar wel een beetje lastig als ik nog wat anders wilde doen ;-)

Dus het blok moet eventjes wachten. Wellicht dinsdagmiddag dat ik vast de mallen kan maken. Maar dat kan ook woensdag worden.

Ik moet dus echt wachten voor ik aan de slag kan met hetgeen waar ik niet goed in ben. En dan moet ik ook nog de naaimachine te voorschijn toveren, stofvrij maken en kijken of hij het nog doet. O, o, o daar wacht ik echt het langste mee geloof ik. De angst is nog niet verdwenen.

Ondertussen is het alweer laat in de avond en morgen mag ik er weer bijtijds uit. Afsluiten dus. Pc gaat uit, meisje naar bed.

De eerste dilemma's

Het nieuwe jaar is al op de derde dag beland en de dilemma's in mijn hoofd zijn weer als vanouds aan het rond razen. Wat te doen? Wat is wijsheid?

Toch maar weer een lijst maken om in ieder geval mijn hoofd eens leeg te maken en dan kijk ik vanuit de lijst wel verder. Wat is nou wel de moeite waard om aandacht aan te besteden en wat moet ik maar eens flink laten vallen. Wellicht dat er dan wat rust ontstaat.

Wat ook helpt is het focussen op leuke dingen. Het kopen van nieuwe planten. Dat is echt nodig. Degene die voor het raam staan, zijn inmiddels echt overleden. Maar dit kan pas weer volgende week. Als de kids naar school zijn. Niks zo sneu als je kinderen meenemen naar een winkel waar ze totaal geen zin in hebben. En de mijne vinden een tuincentrum nou niet echt bovenaan hun verlanglijstje van winkels staan.

Minder leuk maar wel rustgevend is het strijkwerk wat geduldig op zolder staat te wachten. En dat moet ik wel even doen voor het weekend wat dit weekend is deze "bofkont" gewoon de hele tijd aan het werk. Vanaf vrijdagavond tot dinsdag mag ik aan de bak. Ik denk dat ik woensdagochtend even tijdelijk gesloopt ben maar dan heb ik ook wel weer een flinke prestatie geleverd. Ja, mijn werk is wat aan de zware kant voor een ukkie van 1.58m. Dus ik heb dan echt een klus geklaard.

Dus dit is mijn laatste vakantiedag. Nou ja, vakantiedag. In zoverre een moeder vakantiedagen heeft dan. Dit is de laatste vakantiedag die de kinderen hebben met mama volledig thuis. Dan hebben hun nog een leuk weekend voor de boeg en maandag weer lekker naar school. De oudste kijkt er echt naar uit. Die vindt school ook heel leuk. De jongste zit liever de hele dag in zijn pyjama. (Tja, dat heeft hij niet van een vreemde.) Maar die kan ik wel verleiden dat school leuk is. Zeker als er nog iets leuks op zijn programma staat.

Nog even een kopje thee en dan ga ik toch maar aan de strijd, euhh strijk.

Een heerlijke, zonnige dag

Zo van achter het raam ziet het er buiten zalig uit. Een winterzonnetje blikt tussen de takken door. Binnen staat de kerstboom nog. De lampjes kunnen bijna niet tegen de zonnestralen op. Straks maar eens naar buiten. Even voelen of het weer lekker guur is zoals het hoort, of dat het veel te zacht is voor de tijd van het jaar.

Hoe dan ook, het zicht is geweldig vanaf mijn bankje waar ik met regelmaat me helemaal het ongans hoest...

2013

Als eerste de wens voor iedereen dat 2013 wordt wat je ervan verwacht. Ik weet nog niet wat ik ervan kan verwachten maar ik hoop in ieder geval dat ik genoeg motivatie heb om alles af te maken waar ik aan begin. En dat zijn onder andere een heleboel handwerkprojecten.

En dan probeer ik jullie op de hoogte te houden van al mijn hersenspinsels en handwerkprojecten.

Voor nu sluit ik vroeg alles af. Vanavond kijken we lekker een film waarbij mijn haaknaald vast nog wel in de buurt ligt. Dat is het voordeel van goed Engels kunnen verstaan. Dan kun je het ook volgen zonder alles te zien.