Alweer een paar daagjes af en toe aan het breien. Een nieuwe col in een flinke kleur. De dochter kan niet wachten tot ze hem om kan. Maar ondertussen heb ik veel respect voor mijn mama. Die kon breien met haar ogen dicht. Terwijl ik nog steeds niet echt de slag heb te pakken. Dat gaat met haken toch beter. Mijn moedertje kon zo soepeltjes breien. En ook terug steken als er iets was mis gegaan. Nou dan kan ik uithalen want terug gaan lukt compleet niet. Gelukkig is dit een zeer simpele col. Dus ik kom er wel. Op naar het einde :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten