Wit

Vanmorgen vroeg door de gordijnen heen zag ik de gloed al. Een vaag soort oranje-achtig licht. Ik weet niet hoe ik het anders kan omschrijven. Het gaf mij het gevoel van sneeuw. Een kleine blik door de gordijnen bevestigde mijn vermoedens. Een witte straat met een dikke pak sneeuw. En nog een complete rust. Maar dat is niet zo vreemd. Het was zes uur toen ik naar buiten keek.

Toch nog even terug naar bed. Het was nog zo vroeg. Toen de kinderen wakker werden was er een hoop consternatie. "Mam, sneeuw". "Mam, mammmm, mamm, het heeft gesneeuwt". Jaaa, mam had het al gezien. Verbaasd werd daarop gereageerd. "Hoezo al gezien, jij sliep toch". Mijn kinderen kennen mij goed.

De kids zijn lekker gaan lopen naar school. Door de sneeuw sjokken ze weg. Ik hoor de opgewekte kinderstemmetjes in de koude lucht verdwijnen. Nog lekker even terug in mijn warme bedje gekropen en na een uurtje toch maar opgestaan. Buiten hoor ik het geluid van de buurvrouw die haar stoep aan het schoon scheppen is. Dat zal ik zo ook maar eens gaan doen.

Maar eerst een kopje thee. Even bijkomen van de nacht en de krant doorlezen. En dan op zoek naar mijn bergschoenen. Waterdicht en heerlijk warm. O ja, mijn dochter heeft ze aan. Oke, dan maar haar snowboots aan.

Dus naar buiten met een zwarte muts, dikke paarse vest, blauwe handschoenen en roze snowboots. Ik moest er zelf wel om lachen. Wat een vertoning. Gelukkig is het beperkt tot op de oprit. Ik hoef er geen modeshow mee te lopen. En ik geloof niet dat de sneeuwschuiver het mij kwalijk neemt dat ik geen complete sneeuwoutfit heb.

Een mooi pad gemaakt tot de voordeur en vervolgens ook voor mijn tuin langs. Hard geschept maar wel in 10 minuten klaar. Waarom zou ik de hele oprit schoonscheppen? Dat heeft toch geen zin? Als ik een pad maak, is het toch voldoende? Of zijn er regels voor? En de sneeuw is voor de kinderen juist leuk om er een sneeuwpop van te maken. Dus ik laat het hier bij.

De enige opruimactie die ik daarna nog heb gedaan is mijn auto weer omtoveren van wit naar blauw. Met een vegertje. Dat ging lekker snel. Het voordeel van nog niet aangevroren sneeuw. Al merkte ik bij het naar binnen gaan dat de sneeuw van de auto af een andere plek had gevonden om aan vast te plakken.... vochtige broekspijpen ;-)