Yep maar niet een relatiebreuk hoor. Nee, wij zijn geen Sylvie en Rafael. We hebben niet het voetbaltalent, niet de slanke lijn en niet de bij behorende financiën.
Wij hebben wel een dochter die regelmatig wat ongelukkig terecht komt. Zo ook afgelopen zondag. Ze loopt rond in de sporthal, nog voor het sporten, en valt. Helaas komt ze een beetje slecht ten val. Met als resultaat een breuk in haar pols.
Donderdag mogen we terug naar het ziekenhuis om te horen wat de chirurg op de foto allemaal ziet. De eerste-hulp-arts vond dat het nog net goed gebroken was. Dus zonder dat ze het hoeven te zetten. Maar wie weet denkt de chirurg daar anders over. En als hij (of zij) het ermee eens is, dan mogen we weer naar huis. Ik blijf het jammer vinden dat dit niet telefonisch kan hoor. Een belletje en dan weten we ook wat die arts ervan vindt. Dan hoeven we niet naar Eindhoven te rijden, in de wachtkamer te zitten, de arts te zien om vervolgens naar huis te gaan.
Dus nu heeft ze een spalk met verband daar om heen. Dan kan de bovenkant van de pols nog wel zwellen als die dat wil. Kussentje overal mee naar toe en een mooie blauwe band waar ze haar pols in kan dragen. Ik ben benieuwd wanneer ze weer gaat tennissen en sporten... Ze is wat ongeduldig en zodra ze geen pijn meer heeft vindt ze het heerlijk om voorzichtig aan de gang te gaan.
Daarnaast hoop ik dat we donderdag inderdaad voor niets naar het ziekenhuis gaan. Want opnieuw zetten doet, volgens mij, veel pijn. En wie weet krijgt ze dan wel een leuk kleurtje er omheen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten