Even niets geblogd. Er gebeurde veel in korte tijd. Minder leuke dingen maar gelukkig kan ik in het handwerken dan toch een beetje de hoognodige ontspanning vinden.
De paarse col is inmiddels af en heeft zijn bestemming gevonden. Een blije vriendin draagt deze heerlijk rond en kan warmpjes de beginnende lente in gaan. Want hier is de lente inmiddels een beetje begonnen. Tenminste wel de afgelopen dagen. Wat was het lekker.
Maar al het goede duurt maar even als we de weermensen tenminste moeten geloven. Het komende weekend staat er weer sneeuw voor de deur. Ik hoop eigenlijk van niet. Al vind ik sneeuw nog zo mooi en leuk vooral voor de kinderen. Ik ben er klaar mee. De lente mag echt beginnen. De natuur mag weer ontwaken. Ik word gelukkig van fluitende vogeltjes die hun weg aan het zoeken zijn naar een partner en een nestje.
De gedachten vliegen heen en weer. Ik ga, net als de vogeltjes buiten, van tak naar tak maar dan in mijn hoofd. Het gaat zo snel dat ik mezelf vaak niet eens kan bijhouden. Het nadeel daarvan is dat het voor mij heel vermoeiend is. Slapen is iets wat op dit moment te vaak voorkomt. Hopelijk gaat het lenteweer snel terugkomen en geeft het mij de energie om lekker vooruit te gaan. Zowel in mijn hoofd als op de rommelige zolder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten