Gisteren was ik bij Usine in Eindhoven. Even een kopje koffie drinken voor ik naar huis zou gaan. Wat een bruisende bestemming. Er komen zoveel verschillende mensen. En allemaal voor een hapje en/of een drankje. Usine zit in de oude lichttoren van Philips. En aan de binnenkant is een groot deel van het fabrieksachtige gebouw bewaard gebleven. Als je er zit, kun je aan het plafond en de pilaren zien dat het oud is. Geen duizend jaar oud maar wel industrieel oud. De binnenkant is verder ruim opgezet. Een deel is echt restaurantstijl ingedeeld. Veel tafels en stoelen met voldoende afscheidingen om toch met je eigen gezelschap te kunnen eten. Maar er is ook een ander deel. Met een grote leestafel en goede verlichting daarboven. Een kinderspeelhoekje waarbij het speelgoed echt in die ruimte blijft. (knap) Met langs de kant een lekkere bank met kussens, daarvoor kleine tafeltjes en stoeltjes of krukjes die, al naar gelang, van hot naar her kunnen worden verplaatst. Ook een paar tafeltjes waaraan makkelijk geluncht of gewerkt kan worden. Maar als je niet te uitgebreid wilt eten, kun je dat ook aan het kleine tafeltje doen. Het oogt allemaal ongekunsteld, ontspannen en niet te zakelijk. Terwijl er toch ook genoeg ruimte is voor zakelijke gesprekken, mocht je dat willen.
En daar zat ik dan, heerlijk op de bank. Een schoen uit, been onder me. Koffie voor me. Wat wil een mens nog meer. Ik had een superuitzicht. Twee mannen aan de leestafel in een rustig gesprek. Mijn fantasie ging op hol en binnen no time had ik bedacht dat deze mannen wel eens kunstenaars konden zijn. In gesprek of ze wel of niet naar Den Bosch zouden gaan om naar de voorstelling over Jeroen Bosch te gaan kijken. Aan de overkant van de heren zat een oudere dame. Leesbril op. Kranten op een stapeltje naast haar met daarnaast haar kopje koffie. Zou ze hier iedere dag komen? Om even alle kranten door te nemen? Of alleen op dinsdag omdat het dan ook weekmarkt is en ze dan mooi op de terugweg de verse groente en vis mee kon nemen? Ook bij haar borrelde een verhaal bij me naar boven.
Ik had mijn tablet met toetsenbordje bij me. En heb al heel wat getypt. Heerlijk mijn hoofd leegmakend op het beeldscherm. Ondertussen heb ik bij Usine nog veel meer gezien wat woorden heeft gekregen. Maar niet alles kan in 1 keer op het scherm. Dus ik heb nog wat in het verschiet voor wie mee leest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten