Het waren weer heel wat dagen geleden dat ik heb geschreven. Dat wil niet zeggen dat er geen gedachten in mijn hoofd rond zwerven. Was het maar zo. Was er maar een knopje waarmee ik de hersenspinsels even uit kon zetten. Even helemaal niets in die bovenkamer. Geen dingetjes die ik me afvraag, geen piekermomenten. Het lijkt me heerlijk.
Uiteraard heb ik die momenten wel. Alleen kan ik ze niet terughalen. Die momenten heb ik als ik slaap. Alhoewel, ze zeggen dat je juist alles verwerkt in je slaap. Dat zou dan betekenen dat ik nog meer denk, bedenk en terugzie.
Hoe kan het dan zijn dat mensen gaan slapen en uitgerust wakker worden? Helemaal fris en fruitig. Betekent dat dan dat die mensen overdag weinig denken en weinig meemaken. Of juist alles op makkelijkere manier verwerken waardoor ze 's nachts echt tot rust komen.
Dat verwerken van allerlei dingen vind ik nog wonderbaarlijker. Waarom is er een slag mensen die nergens geen last van (lijken te) hebben. En is er een slag mensen die over ieder klein dingetje dagen kunnen nadenken en het proberen te verklaren wat nooit lukt.
Ja, ik zeg bewust 'lijken'. Aangezien er bij de eerste slag mensen weer 2 groepen zijn. De eerste groep heeft echt nergens last van en de tweede groep kan geweldig acteren. Ze hebben er wel degelijk last van maar je ziet er niets van. Alles wordt in stilte en afzondering verder verwerkt.
Ondertussen bedenk ik me alweer van alles. Over in welke groep mensen ik zit tot en met de titel van het bericht. Ik weet wel in welke groep ik zit. Het is een drama af en toe. Ik zou echt dat knopje willen hebben. En dan heerlijk uitgerust wakker worden, gaan werken met een rustig gevoel en de kalmte hebben als er iets niet helemaal gaat zoals het hoort. Klinkt zalig in mijn oren. En mijn gezichtsuitdrukking gaat meteen over in een heerlijke glimlach.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten