Wat raar dat er toch zo'n verschil zit tussen gevoel en verstand. Vanuit verstand is alles wel zo'n beetje te beredeneren. Logica kan dan gevonden worden in de meeste vreemde beslissingen. Ook kan het verstand vaak zaken vanuit twee kanten bekijken. Dus met je verstand valt alles vaak wel te begrijpen.
Dan komt je gevoel om de hoek kijken. Wat nou begrijpen! Maar zo voelt het niet. Het voelt niet begrijpelijk. Het voelt vervelend of het voelt goed.
Vanuit het ene perspectief moet je leven vanuit je gevoel. Echter vanuit het overlevingsmechanisme is het ook nodig om te leven vanuit je verstand. Zeker bij gevoelsmensen met veel emoties is het alleen leven vanuit je gevoel niet te doen. Hoe kun je vanuit de emotionele achtbaan nog op twee voeten blijven staan? Hoe kun je door gebeurtenissen heen komen zonder te redeneren vanuit je verstand?
Maar wat als je verstand het niet wint van je gevoel? Wat als je wel kunt bedenken hoe het in elkaar zit, je wel kunt beredeneren dat het goed is of fout is, maar met je gevoel niet los kunt komen? Het probleem niet los kunt laten en verder kunt gaan.
Alles heeft tijd nodig. Gelukkig heb ik dat wel geleerd. Maar bovenstaande vind ik nog altijd een probleem. Een valkuil.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten